Elkarrekin Podemoseko bozeramaileak Goiari gogorarazi zion bera dela Etxebizitza Eskubidearen gurpiletan makilarik gehien jartzen duena, eta adierazi zuen 9 urte daramatzala gehiengo absolutuan etxebizitza publikoaren proiektu handirik bultzatu gabe, Etxebizitzaren Euskal Legea ez aplikatzeaz eta Estatuko Etxebizitza Lege berria errefusatzeaz gain.
Victor Lasak onartezintzat jo zuen alkateak Stop Desahucios elkarteak Igarako garapenean planteatutako etxebizitza publiko eskasaren aurka jarritako salaketaren aurrean izan zuen erreakzio larderiatsua. Agintari baten betebeharra da herritarrek demandak jartzeko duten eskubidea defendatzea eta babestea, uste duenean bere eskubideak ez direla bere osotasunean defendatzen ari, gobernua ez dela erabiltzen ari erakundeek eta legeek hori egiteko ematen duten gaitasun guztia.
Lasak gogorarazi zuen Legea oso argia dela horri dagokionez, eta adierazi zuen herri-administrazioek lurzorua planifikatu, sailkatu, programatu eta bideratu beharko dutela babes publikoko araubide bati atxikitako etxebizitzak eraikitzeko eta bizitokietarako, gizartearen beharrei erantzuteko ( 4, Lurzoruaren Legea), eta berrikuspen-espedienteek, osoa edo partziala izan, bermatu beharko dute, gutxienez, indarrean dauden bitartean beharrezkoak diren babes publikoko etxebizitzak eta zuzkidura-bizitokiak dituztela edo izango direla, horretarako aurreikusitako eskariaren arabera ( 19, 123/2012 Dekretua).
9.409 donostiar daude Etxebideren zerrendetan. Egoera horren aurrean, ezin gara konformatu % 50etik beherako etxebizitza publikoen ehunekoekin, udal-gobernuak sustapen guztietan planteatzen duen bezala. Horren adibide dira salaketaren xede diren bi sustapenak, Illarra eta Igara, 514 etxebizitza berri eman baititzakete. Hala ere, erdiak bakarrik izango dira publikoak, 6.300 familiak eskatzen baitute bi proiektuetarako.
Alkateak eta Hirigintza zinegotziak baztertu egin dute herritarren oposizio-aktibismoaren lan garrantzitsua, eta esan dute zenbait epailek bakarrik izorratu nahi dutela. Baieztapen barregarria eta haurrentzakoa, zoritxarrez gure Udaleko Osoko Bilkuretan ere askotan erabiltzen dutena. Hori are larriagoa da kontuan hartuta etxebizitza-eskubideari buruzko legea betetzea, gutxienez, zalantzagarria dela.
Gainera, Rosa García bezalako herri hautapen bidezko Urrezko Danborra esateak esan nahi du, lehenik eta behin, dakigun bezala, udal gobernu hau gizartetik oso urrun dagoela, berriz ere donostiarrak oinez zer behar duen jakiteko interesik ez duela, eta bigarrenik, heldutasun falta eta ikuspegi maila kezkagarria.
Lasak esan zuen harrituta zegoela, alkateari entzun zionean egindako salaketaren emaitza zalantzazkoa zela, hitzez hitz, txanpon bat airera botatzea bezala, prentsaurrekoan adierazi zuenez. Agian alkateak ez du konfiantzarik bere proposamenaren osotasun legalean Igararen kasuan. Nola liteke ziur ez egotea erakundearen eta, beraz, herritarren interesak defendatzen ari dela legearen interes guztiekin? Zertara dator gehiegizko eragina duen erreakzio hori, herritarren aktibismo legitimoa beldurtzen saiatuz?
Lasak gogorarazi du osoko bilkuran mozioak aurkeztu dituela sustapenetan etxebizitza publikoen ehunekoak % 80koak izan daitezen, eta udal-gobernua gonbidatu duela beste erakunde batzuen finantzaketa bila dezan, hala nola Eusko Jaurlaritzarena, Donostian etxebizitza sustatzea gure hiriaren eta Euskadiren oraingo eta etorkizuneko proiektu estrategikoa dela iritzita.
Etxebizitza hutsei kanona aplikatzeko mozioak ere aurkeztu ditu Elkarrekin Podemosek. Kanona Etxebizitzaren Euskal Legean jasota dago, eta Donostian erabiltzen ez diren 5.500 etxebizitza baino gehiago alokairurako merkatura ateratzen lagun dezake.1 Etxebizitza berria eraikitzea baino askoz ere irtenbide azkarragoa eta iraunkorragoa, batzuetan udal-gobernuak sustapen berriak proposatzen baititu dagoeneko biztanle asko dauden eremuetan. Horrez gain, auzotasuna dagoeneko kexu da ekipamendu faltagatik, hala nola anbulatorioak eta kultur etxeak (Loiolako Erriberak) eta berdeguneak eta jolasguneak (Jolastokieta), baina ez da harritzekoa proposamen askok gizartearen eta politikaren gaitzespena eragitea.
“Inork ez dio ihes egiten Goiaren hipokresiaren aurreko egoeraren ironiari. Alderdi horrek Estatuko Etxebizitzaren Lege berria eraman du Konstituzionalera, eta ez du osorik aplikatzen 2014ko Etxebizitzaren Euskal Legea. Alkate bera da, 9 urteko gehiengo osoaren ondoren, Donostiarrei, Loiolako Kuarteletatik haratago, eskaintzeko etxebizitza publikoaren proiektu handirik ez duena. Proiektu horren garapena gutxienez 5 urtez itxaron beharko da. Beste bost urte, non donostiarren belaunaldi gehien emantzipaziorako benetako aukera baten zain egongo diren, bizitza duin eta independenterako proiektu bati ekin ahal izateko”, esan du.
“Stop Desahucios elkarteari eta bere ezinbesteko lanari babesa emateko deia egiten dugu. Elkarte horrek beti defendatu du herritarren interesa, batez ere finantza-krisiaren garairik zailenetan, hainbeste familiak kalean amaitzeko mehatxu larria ikusten zutenean. Gaur egun, gure interesak defendatzen jarraitzen dute, gobernatzen gaituzten erakundeen eskura dauden baliabide guztiak etxebizitzarako eskubidea defendatzeko erabiltzen direla ziurtatuz, legeak agintzen duenaren arabera”.
PODEMOS Ahal Dugu
Articulos relacionados
