“Konfiantza berreskuratzeko lan egingo dugu, eta ezkerrak huts egin diela sentitzen dutenei esaten diet arrazoi osoa dutela guri gehiago eskatzeko, eta Lanean jarraituko dugula PSOEtik independentea den batasuna lortzeko, nahiz eta azaroaren 29ko hauteskunde-hitzordurako lortu ez dugun”
Podemos Euskadiko koordinatzaile nagusi Richar Vaquero, koordinatzaile nagusiaren alboko Miren Echeveste eta Antolakuntza idazkari Leticia Jiménez prentsaurrekoan agertu dira Bilbon, gaurkotasun informatiboa aztertzeko.
Richar Vaquero Podemos Euskadiko koordinatzaile nagusiaren hitzaldia 2026ko urriaren 20ko prentsaurrekoan
--
Hasteko, esatea gehien kostatzen zaidanarekin hasi nahi dut: ez gara gai izan Euskadin elkarrekin aurkezteko akordio bat lortzeko, eta horrek min ematen dit. Min ematen dit hori eskatu diguten pertsonengatik, urteak daramatzatelako kalean aldarrikapen berak defendatzen, eta gugandik beste negoziazio porrot bat baino zerbait gehiago espero zuten guztiengatik.
Triste nago, haserre ere bai, eta nire erantzukizunaren zatia onartu behar dut. Podemos Euskadiko koordinatzaile nagusi naizen aldetik, ez naiz besteen erabakien atzean ezkutatuko. Hautagaitza bateratua lortu ez izana gure porrota ere bada. Horregatik, lortuko genuelakoan gugan konfiantza jarri zuten guztiei barkamena eskatu nahi diet.
Gertatutakoa azaldu nahi dut, agerraldi hau elkarri kontuak eskatzeko saio bihurtu gabe. Estatuko zuzendaritzarekin koordinatuta, urriaren 14an, asteazkenean, Fronte Zabaleko indarrekin harremanetan jarri ginen Euskadin koalizio bat proposatzeko. Epeak oso estuak ziren, bai, baina Madrildik lortzen ez zen irtenbide bat aurkitzeko borondatez egin genuen.
Jakinarazi ziguten akordiorako edozein oinarri Fronte Zabalaren estatu-mailako esparruarekin bat etorri behar zela. Ostegunean eta ostiralean, temati jarraitu genuen lanean, proposamenak aurkeztu eta aukerak bilatuz. Azkenean, alde batetik ezezkoa jaso genuen, eta bestetik, isiltasuna. Hori da gertatutakoari buruz dugun bertsioa, eta azaltzeko prest nago. Baina gaur ez nator errudunak banatzera.
Onartu ezin dudana da Podemos Euskadik batasuna nahi izan ez zuela esatea. Batasuna nahi izan genuen, defendatu genuen eta lortzen saiatu ginen. Horrek ez ditu gure akatsak ezabatzen, ezta gainerakoak automatikoki errudun bihurtzen ere. Uste dut, besterik gabe, herritarrek jakitea merezi dutela benetako ahalegina egin zela, berandu iritsi bazen ere eta nahikoa izan ez bazen ere.
Zilegi da galdetzea zergatik lortu diren akordioak beste leku batzuetan eta hemen ez; edo zergatik izan den posible Senaturako PSOEren eta Fronte Zabalaren arteko ulermena, baina ez, ordea, Kongresurako. Ez dut beste erakunde batzuen izenean erantzungo, baina gurearen izenean bai: huts egin dugunetik ikasi behar dugu, eta ez dugu berriro hutsik egin behar maila politiko handiagoa eskatzen digutenei.
Batasuna ezin da argazki batera edo elkarrekin inprimatutako sigla batzuetara mugatu. Zentzua du proiektu partekatu bat defendatzeko eta gero betetzeko balio badu. Baina ezin ditugu desadostasun politikoak elkar ulertzeko aitzakia ez izateko erabili. Kontraesan horri aurrez aurre begiratu behar diogu.
Hala ere, akordio hori lortu ez izanak ez du esan nahi Podemosek bere izateko arrazoia galdu duenik. Espainiako Gobernuan izan dugun presentziak gizartearen aldarrikapenak eskubide bihurtzen lagundu zuen. Eta ez da gauza bera gauzak aldatzeko presioa egiten duen ezkerra eta gauzak kudeatzearekin konformatzen den ezkerra.
Gaur egun, familia batzuek soldataren zati jasanezina bideratzen dute alokairua ordaintzera; gazte askok lan egin arren ezin dute emantzipatu; eta adineko pertsona askok pentsioengatik kezkatuta bizi dira. Bitartean, gastu militar handiagoa, prekaritate handiagoa edo gero eta ahulagoak diren zerbitzu publikoak saihestezinak direla onartzeko eskatzen zaigu. Nik uko egiten diot hori normaltzat jotzeari.
Ez dugu erakundeetan egon nahi PSOEri eragozpenik jarri gabe laguntzeko. Eskatzeko, aurrerapausoak negoziatzeko eta, beharrezkoa denean, ezetz esateko egon nahi dugu. Autonomia politikoa ez da harrotasun alderdikoiaren kontua: beste inork haien interesak defendatzen ez dizkienen alde egiteko aukera da.
Podemos boterea betidanik izan dutenen eskuetatik kentzeko sortu zen. Ez zen sortu gaitzik txikienarekin etsitzeko, ezta gehiengoa atzean uzten duten politikak ontzat emateko ere. Konpromiso horrek indarrean jarraitzen du, hauteskunde-akordioa lortu ala ez.
Erantzukizun hau hartu nuenean, bihotza duen politika berreskuratu behar genuela esan nuen. Gaur, inoiz baino pisu handiagoa du esaldi horrek. Gure negoziazioen atzean ez baitaude kalkulu-orri bateko laukiak: gu entzuten gaituzten pertsonak daude, erantzunak espero dituztenak eta, arrazoi osoz, gu eztabaidan ikusteaz nekatzen ari direnak.
Boto erabilgarriaz, inkestez eta azken eserlekuaz hitz egingo digute. Ulertzen dut kezka hori. Baina beste galdera bat proposatu nahi dut: zertarako nahi dugu eserleku hori? Esaten digutena onartzeko ala axola zaigunaren alde borrokatzeko? Botoak diputatuak zenbatzeaz harago balio behar du.
Errespetua diet gainerako ezkerreko indarrei eta haiei botoa ematen dietenei. Ez dira gure etsaiak. Azaldu nahi dugun aldea da zein proiektuk eraman ditzakeen gehiengo sozialaren aldarrikapenak urrunago, eta zer-nolako independentziarekin defendatuko dituen.
Etxebizitzari, soldatei, pentsioei edo bakeari eragiten dieten erabakiak 350 eserlekuko Kongresuan ere hartzen dira. Euskadiko ahotsak bertan isilduko ez den ezker bat eraikitzen laguntzea nahi dugu, aldaketak eskatzeko garaian isilik geratuko ez dena eta eskuinari zein eskuin muturrari konplexurik gabe aurre egingo diena.
Horregatik, Podemos Euskadiri botoa emateko eskatuko dugu. Ez diziplinagatik, ezta boto hori jasotzeko eskubidea dugulako ere, baizik eta proposamen argi batekin, lanarekin eta egitateekin boto hori merezi dezakegula uste dugulako. Ez diogu inori konfiantza itsua eskatzen. Defendatu dugunagatik, lortu dugunagatik eta oraindik borrokatzeko prest gaudenagatik epaitzeko eskatzen diogu.
Eskuineko muturra ez da diskurtso solemneen bidez edo gobernura iritsiko den beldurra zabalduz soilik geldiarazten. Etsipena auzoetan errotzea saihestuz ere egiten zaio aurre: alokairu eskuragarriekin, lan duinekin, zerbitzu publiko sendoekin eta benetan betetzen diren eskubideekin.
Hauteskundeetako negoziazioa amaitu da. Erantzukizun politikoa, ordea, ez. Gaurtik aurrera, aurpegia eman, guri haserre daudenei ere entzun eta proiektu honek beharrezkoa izaten jarraitzen duela erakutsi behar dugu.
Hiru hitzek laburbiltzen dute defendatu nahi duguna: BAKEA, ETXEBIZITZA ETA LANA. Bakea, berrarmatze eta gerren aurrean; etxebizitza, teilatu bat izatea pribilegioa izan ez dadin; eta lana, eskubideduna eta bizitzeko aukera ematen duen soldatarekin. Eta horiekin batera, pentsio duinak, feminismoa, zaintza, hezkuntza publikoa eta osasun publikoaren defentsa. Ez dira lelo hutsak. Egunero entzuten ditugun kezkak dira, eta Kongresura eraman nahi ditugun lehentasunak.
Ez dugu itsu-itsuan gugan konfiantza izateko eskatzen. Podemosek aurrerapausoak lortzen parte hartu zuen, besteak beste, sexu-baietzaren legea, Estatuko Etxebizitza Legea, trans eta LGTBI legea, abortuaren legearen erreforma eta haurrak indarkeriatik babesteko neurriak bultzatzen. Erabaki horiek eztabaidatu, hobetu eta ebaluatu daitezke, baina gure Gobernuko presentziak ondorio zehatzak izan zituela erakusten dute.
Pandemian ere, aldi baterako enplegu-erregulazioko espedienteak (ABEEEak), bizitzeko gutxieneko diru-sarrera eta etxegabetzeen zein hornidura-eteteen aurrean etxe kalteberak babesteko neurriak sustatu ziren. Jendea babesik gabe uztearen edo hura babesteko esku hartzearen artean aukeratu behar izan zenean, erakundeek gehiengoaren alde egin behar zutela defendatu genuen.
Ez genuen dena ondo egin. Akatsak egin ditugu, eta horiek ukatzea errespetu falta litzateke. Baina badakigu zergatik sortu ginen eta nori zor gatzaizkion. Gure historiaren alde hori ez dugu alde batera utzi nahi.
Gaur ezin dut iragarri hainbeste pertsonak nahi zuten batasuna lortu dugunik. Nahiago nuke hori esan ahal izango banu. Esan dezakedana da ez dugula amore emango, eta ez diogula inori gertatutakoa ahazteko eskatuko.
Konfiantza berreskuratzeko lan egingo dugu, eta ezkerrak huts egin diela sentitzen dutenei esaten diet arrazoi osoa dutela guri gehiago eskatzeko, eta Lanean jarraituko dugula PSOEtik independentea den batasuna lortzeko, nahiz eta azaroaren 29ko hauteskunde-hitzordurako lortu ez dugun.
Amaitu aurretik, besarkada bat bidali nahi diet DANAren eta uholdeen ondorioak pairatzen ari direnei, bereziki Valentziako Erkidegoan eta Balearretan. Ez dira elkartasun-hitz hutsekin gainditu beharreko tragediak. Prebentzioa, behar bezala hornitutako larrialdi-zerbitzuak eta bizitzak babestuko dituzten klima-politikak behar ditugu. Hori ere erantzukizun publikoa da.
Eskerrik asko.
PODEMOS Ahal Dugu
Articulos relacionados
