Joan den urtearen amaieran, Osakidetzak eta Eusko Jaurlaritzak Eskualdeko Ospitaleko bloke kirurgikoa birmoldatzeko asmoa jakitera eman zenetik,  gero eta larriagoa da Bidasoko eskualdean nozitzen ari  den arazoa. A priori, birmoldaketak albiste ona izan beharko luke Irungo, Hondarribiko eta Bortzirietako udelerrien artean osatzen ditugun ia 100.000 biztanleontzat, baina iluntasuna eta aurreikuspen falta dira nagusi; hori dela eta, alarmak piztu dira hasieratik osasun-langileen eta herritarren artean. Eta Gotzone Sagardui Osasun sailburuarentzat eta Eusko Jaurlaritzarentzat buruhaustea izan arren, gu ere erne jarri ginen. Horretarako etorri ginen, eta horretarako egiten dugu lan: pertsona guztien eskubideak bermatzeko, batez ere kontua baldin bada guztiona den osasun publikoa bezalako oinarrizko zerbitzu bat eskuratzea.

Sagarduik zuzentzen duen Osasun Sailak eta EAJ buru duen Eusko Jaurlaritzak proiektua planteatzen duten bezala, ondorio larriak ekarriko ditu zentroko profesionalek pazienteei eskaintzen zaien arreta sanitarioan. Lanak hasi ondoren, erabiliko diren ebakuntza-gelak Donostiako Onkologikokoak izango dira, erabiltzaileei eta ospitaleko langileei eragindako kalte guztiak tartean izango direla. Gure eskualdea ebakuntza-gelarik gabe geratuko da, gutxienez 18 hilabetez. 100.000 pertsonak ikusiko dute hemendik aurrera jasotzen duten arreta sanitarioak oztopo gaindiezinak izango dituela. Medikuak, erizainak eta era guztietako langileak egoera ezin lazgarriagoan. Beraz, egoera onartezin baten aurrean gaude.

Oso tristea da, gure osasunaz ari garenean, Euskadik  ez izatea egoerak eskatzen duen mailan dagoen gobernu bat. Aitzitik, ez ditugu merezi daukagun Gobernua ezta Osasun sailburua ere; horiek beren interesei baino ez diete begiratzen. Irungo herritar gisa, Eskualdeko Ospitaleko erabiltzailea eta pazientea naiz, eta, beraz, erraza da proiektu honek eragingo dien pertsona guztien azalean jartzea. Kezka areagotu egiten da geure buruarengan ez ezik, senide eta maite ditugun pertsonengan ere pentsatzen dugunean, hain zuzen ere Donostiako ebakuntza-geletara bideratu ahal dituztelako; horrek esan nahi du, zorte pixka batez, Onkologikora iristeko, ordu erdiko ibilbidea edo egitea autoz. Eta, premia eginez gero, larrialdietara ahalik eta lasterren joateko ibilgailu partikularrik ez dutenak ere kontuan hartu behar ditugu.

Zentzu horretan, beldurgarria da ikustea nola gaur egun oraindik ez dakigun ziur Onkologikoa prest ote dagoen materiala eta pazienteak bertako instalazioetara eramateko. Bitartean, neure buruari galdetzen diot, politikari gisa, baina baita herritar gisa ere, PSE-EEk egoera horren aurrean duen jarreraz. EAJren gobernukideak ezin du besoak gurutzatuta geratu hori guztia gertatu arte. Erantzukizuna partekatua da, are gehiago kontuan hartzen badugu Irunen Jose Antonio Santanok duela alkatetza.

Duela egun gutxi irakurri genuen nola  euskal sozialisten buru Eneko Anduezak EAJ gaitzesten zuen lan erreformari buruzko jarreragatik, esanez ez zukeela inolako arazorik izango bere gobernukidea kritikatzeko. Bada, Bidasoko Ospitaleko obraren ondoriozko kaltetuak izango garenok eskertuko genuke gai honetan ere jarrera hartzea gobernuko kidearen aurrean, Irungo alkateak adierazpen instituzional bat sinatuz egin duen bezala. Adierazpen horretan, Udaleko talde politiko guztiek, jeltzaleek izan ezik, proiektua geldiarazteko eskatzen dute. Testuan, sinatzaile guztiok eskatzen dugu, halaber, elkarrizketa-mahai bat irekitzea eragindako udalekin, ospitaleko profesionalekin eta Osasun Bidasoa plataformarekin, datozen hamarkadei begira, ospitaleari behar tekniko eta sanitarioak emateko proposamenak aztertzeko.

Milaka pertsonen osasuna dago jokoan. Ezin dugu onartu gure osasun publikoa desegin nahi dutenek -beren giza baliabideak eta baliabide materialak muturreraino xahutuz-, eurenarekin ateratzea. Ezin dugu onartu, azken batean, herritarren ongizatearen kontura beren onuran bakarrik pentsatzen duten horiek beren helburua lortzea.